SEVGİ ÇİÇEKLERİNİN MİMARI, ANNE VE BABALARA!

Anneciğim, neden çocuklar büyümek zorundalar? Neden bebeksi bakışlar değişir? Anneciğim, bugün beni neden öpmedin? Anneciğim neden gizli gizli ağlıyor, hep düşüncelisin? Anneciğim, seni üzen kim? Ben miyim? Anneciğim neden evde değilsin?Anneciğim neden yüzüne çizgiler doldu. Anneciğim sarıl bana,okşa,öp. .Anneciğim, bu yaşam nasıl, anlatır mısın ,seni üzdüğü kadar beni de üzecek mi? Gözlerime bak beni sevdiğini tekrarla,anneciğim !

Babacığım, sana ‘'Babişim'' diyorum, neden kızmıyorsun? Büyüsem de kollarında uyuyacak mıyım? Yolda yürürken karşıdan karşıya geçerken yine kocaman ellerimi tutacak mısın? Babacığım neden benim uyuduğumu sanıp ta, hatta bazen beni hiçe sayıp ta; anneme sesini yükseltiyorsun? Baba, ''Aşk'' nedir, bende büyünce aşık olabilecek miyim? Neden geceler benle annemi yalnız bırakıyorsun,''Aile''ne demek, anlatır mısın? İstemiyorum; pahalı oyuncakları ,renkli legoları? Neden babacığım telefon çalınca'' Beni soran olursa evde değilim'' diye söylüyorsun? Hani yalan kötü bir şeydi? Neden babacığım bana sarılmıyorsun, neden dinlemiyor ,neden beni önemsemiyorsun? Babacığım; bana bir avuç''SEVGİ'' verir misin?

Anneciğim , Babacığım; onurlanmıyor, anlamıyor, önemsemiyorsunuz beni... Neden annesi babası yanında bir çocuk görünce; o çocuğu dövmek istiyorum! Neden bana ''senden adam olmaz'' diyorsunuz? Neden anneciğim,babacığım bu kadar soru sormamı sağladınız,neden benim günahıma girdiniz,neden gözlerime bakmıyorsunuz? Arkadaşlarımla neden kıyaslıyorsunuz? Neden ,niçin ,nasıl bu kadar kötü olabiliyorsunuz? Sizden tek isteğim var, ne pahalı bir oyuncak, ne de yarına koşacak paten! Sadece SEVGİ istiyorum, yüreğinizdeki sevgiden bir dilim verir misiniz?<br>

..................

İşte bu sorularla çocuklarımızı biz hazırlıyoruz geleceğe, yarına.. Bu kadar yaralı soruları sormasını yada sormayıp yalnız odasında, tv. karşısında bekletilmeyi biz büyükler sağlıyoruz!

En konforlu yaşamın yapay süslerine benzemiyor, çocuklarımız! Lüks harcamaların faturası değil, çocuklarımız! Markalı giysiler, Toys r'us tan oyuncak almaya da benzemiyor; anneliğimiz, babalığımız!

Küçük beyinlerde, aç dünyalarında ne paralı yaşam, ne fosfor renkli, şekerle süslü oyuncakları istiyor, çocuklar. İçten sevgi istiyorlar. Kalpten huzur istiyor; saçı örgülü,kömür gözlü, ırmak gözlü, elma şekeri dilli çocuklarımız!

Sevgiyi veren anne babaya değil, vermeyenlere, çılgın yaşamda kendini on yedi yaşında; çılgın liseli çocuk hisseden, ev sorumluluğunu bilmeyen büyüklere sözüm! Sanıyor musunuz ki her şeyi görmez, anlamaz, düşünmeden büyüyecek, yetişkin olacak bu çocuklar! Yaptığınız her sevgi yatırımı kazınıyor,bilinçlerine.. Kederli günlerle, sevinçli günlerle..<br>

Siz belki farkında değilsiniz ama çocuklarınız birer hesap makinesi her şeyi sırasıyla kayıt edebiliyorlar, hesaplayabiliyorlar; hafızalarına! Sonra da yetişkin olunca sizden ya öç almaya yada sizin istediğiniz gibi SEVGİSİZ birey olabiliyorlar! Ve sizin eseriniz bu çocuklar bilinçaltı izleriyle sizin gibi anne baba olmak için yanlış evlilikler yapıyor, eşler arası uyum güçlüğü çekiyor, toplumun arkasında; çekingen,utangaç kişiliği ile sizin devamınızı sağlıyorlar! Ve siz yetişkinlerin, rollerini aynı yerinden alıp, geleceğe götürebiliyor, tıpkı sizler gibi oluyorlar.

Çocuklarımız; anne ve babaların eseri! Kimimiz en usta mimarımız, kimimizde bu inşaatı yıkan en kötü sıvacıyız. Çiçek tohumlarımızı bizler şekillendiriyoruz, istemli veya istemsiz. Onlar bizim eserimiz! Eğer kendilerine, topluma yararlı birey değillerse, kişilik bölünmesi yaşayıp, ruhen yaralılarsa, sevgisiz, sevgili dostlukları kuramıyorlarsa; çocukluklarındaki en iyi model veya kötü örnek sahibi biz anne ve babalarız! Sonrada kahredip yaşama hem bizlerin hem de onların hayatını zehir ediyoruz!<br>

Bu hafta çocuk bayramı, onların bayramı... 23 Nisan Ulusal Ve Egemenlik Bayramı! Ulu Önder; M.Kemal ATATÜRK'ün çocuklara armağanına, gelin biz yetişkin olarak, siz anne baba olarak bir yudum sevgimizden, yaşanılan güzelliklerin neşesinden, yaşatamadıklarımızın utancı ile kendimizi toparlayalım. 23 Nisan Çocuk Bayramının her gün devamını sağlayalım. Evlerde anne-baba-çocuk üçgeninin ışığını kırmızılıkla açık tutalım. Mavi sevgilerin tamamını çocuklarımıza sevgi ile verelim. Tanrı'nın ödülü çocuklar; aile içinde ve dışında olan tüm çocukların bayramı kutlu_mutlu olsun.

A.Esra OSKAY

www.esraoskay.net
www.esraoskay.com

             | <<<ana sayfaya dön | sayfa başınadön | irtibat |
Telif Hakkı©2005 www.esraoskay.com   'a aittir.  Son Güncelleme:21 Nisan 2005