52-UÇURTMANIN İPLERİNDE

Mavilikler son buluyor evrenimde. Yüreğimin beyaz renkleri kirlenmiş. Yamaçlarda kar eriyince gördüm; Çamura bulandı ruhum! Çocukluğum geçiyor gözlerimden, Kırmızı günlerim,oyuncaklarım.. Uçurtmanın ucundaki yalnızlıkta; Sıcak el sarıyor beni... Sevgilim, şimdi diyebileceğim; Tek dostum o annem benim! Başıboş haylaz bulutlar tutuyor elimden, Meteor parçalanıyor atmosferde; Alevler içinde yanıyorum; Bir el uzanıyor! Şimdi aşkım diyebileceğim, Gercek sevgim annem tutuyor elimden! Düşlerimi topluyor, taç yapıyor saçlarıma.. Şimdi olsa derim ;Sevgilim! Oysa ki canım Annem Bu ! Koparıyor yalnız bulut arkasından, Uçurtmamın iplerinden! Benim annem; Sevgilim,aşkım,bitanem!! A.Esra OSKAY