’Her şeyde sevgiden yazıyorsunuz! Yaşamak için sevgi yeterli değil,biraz da paradan yazın!’’

............

Demiş,Ali Murat ...

......................

Evet her şeyde;  Sevgiye yazıyorum .. Ama sahte sevgilere değil. Yüreğimizdeki erozyona uğramamış,belleklerde fosilleşmemiş sevgilere  yazıyorum.. Hepimizin içinde var olan ama hep ertelediğimiz, parayı sevgiden  önemli sayan acizlerin haline  yazıyorum. Güzel yaşamak için sevgi gerekli diye, sevgiyi yazıyorum!

İptal edilmiş kalplerin ,  kan yolundaki; o sıcak saf,masum sevgilere yazıyorum. Su üstünde bale yapan kuğuların, aynada net görünen düzgün kişilerin buğulanmamış, sevgilerinden yazıyorum.. Kendini kaybeden, kim, ne,  olduğunu bilmeyenlerin,konumundan rahatsız olan, sevgiyi menfaat için  kullananların, sahteliklerinin anlaşılması için yazıyorum..Mineralsiz sevgilerden değil,tadında yaşanan layık sevgilerden yazıyorum.

Sokarates’ in söylediği gibi;

Kendi içinde yolculuk yapan,kendileri olan, vicdanların sesinde, kalplerin güzelliği vardır!’’ İşte bu güzellikleri yaşayan; sevgileri yazıyorum..Sevgiye anlam yükleyen,sevgiyi  indirgemeye pusu kuranları değil; gerçek sevgiyi üretmeyi, yerinde tüketmeyi bilen kalplere yazıyorum!

(gerçek sevgi kalpleri, yazılarımı okuyunca beni anlayabiliyorlar!)

 Sevgiden yoksunlar, emek- zaman vermeyi ne bilirler ki? Dost Arkadaş ilişkisindeki güzelliği göremezler ki !

 Sevgisizler artık sevgiden, yüzdeler,  çıkar sağlaması yapmak için matematiksel ilişkilerle siyah yüreklerde hesap yapar olmuşlar...

Sevgiyi vermeye korkan yürekleri aslında çok görmemek gerek; onlar sevmeyi bilmiyorlar ki, seveni de anlasınlar.. Bu illa tene dokunuş değil; tabiat ve doğaya ait herhangi bir  nesneye dokunmakta sevgidir. Uzaklardan seslenmek, düşünüşleri süslemekte bir sevgidir!Ağaç kabuğu,yaprak, bir yağmur damlası, kar tanesin de de sevgi  olabilir. Ama sevgi olmayınca kar ın yağmasından bile ıstırap duyar bu tür insanlar! Yağmur damlarında ıslanmanın keyfini,kör kuyularda düşünmekle geçirirler..

17.YY. da sevmek ayıp sayılırmış! Bakıyorum da; gecen bu yüzyılın  ayıbı hala birtakım insanların işlevlerinde ve devamında! Sesi müziğe dönüştüren, en yukarda tutan sevgidir. Sevgisiz insan kurumuş kırlarda üzerine basılan  bir ıtır dalıdır.

Allah aşkına, sevmek nasıl ayıp ,saçma oluyor; niçin, neden  aranıyor,nesnel birim bilançoları  niçin düzenlenmek isteniyor,nasıl oluyor bu ?

Yanıtlayacak sevgisiz kalp varsa hemen belirmeli;sinüs bulutlarından!

Yaşamak için sevmek gerekir; hayatın üzerine sevgi ile gitmezseniz  hayat sizin üzerinize en ağır yüklerle gelir. Üzerinizden atamadığınız bu yük ise; psikolojinizi altüst eder

.......

Güneş ışığına büyüteç tutmakla hayat sizi ısıtamaz, soğuklukta donarsınız! Sizin güneşiniz sevgi olmalı ki; hayat sizi ısıtabilsin.Nasıl ki, yetenek yoksa sanatçı olunmaz.Ama çalışmayınca da yetenekte hiçbir işe yaramaz! O zaman içimizde var olan sevgi olgusu  için  çalışmak, sevgiyi işleme almak,sevgi için obje aramamak gerek!

Sevgi  ile hayata sarılmak, mutluluğun  güzelliği,yaşam sorunlarının ise; en  doğru çözümlerini sağlar.

Para ile sevgi olmaz!

Elimizdeki elmas yontulmadıkça hep bir taş parçası kalır! Ama işleyişinde ise binlerce elmas kıvılcımları topluma  sevgi yansıtır.. Gökyüzüne merdiven uzatmak kadar bu zor değil ki; sevgi yaşamaya ,sevgi için zaman vermeye,sevgi için en değerli zamanları harcamaya değer!

 Ben  gibi;

 sizlerde zamanı, sevgi yi yazarak yada  yaşayarak  deneyin , yaşamın yapay nesnelerinden kendinizi sevgi için arındırın,lütfen! 

Yaşamak için parayı değil,  sevgiyi sevmek gerekiyor!

Sevgide; ertelemeyi ertelemiyorum  demek lazım!

A.Esra OSKAY

                      |sayfa başınadön|ana sayfaya dön|irtibat|
Telif Hakkı©2005 www.esraoskay.com   'a aittir.  Son Güncelleme:02 Şubat 2005