42-O KENT

Köşeye sıkışmış kedinin çığlıgında, Betonlaşmış duygularda Boynu bükük sardunyalarda, Limanı yok Kentin! Sanki mayın tarlasında ayak izleri.. Elektiriği kesik evlerin.. Gündüzle gecenin karıştığı , Güneşin inatla saklandığı, Kara bulutların kol gezdiği, Yarını yok bu Kentin! sitemlerin şahikasında. İsyanların sürgününde, Çimler sararmış,yaprak sarı.. Hazan dolu bu Kentte! Çelimsiz çocukların kaybolduğu, Umudun para ya dönüştüğü, Eşkiyaların selvi olduğu Yüzölçümü kayıp bu Kent! Kaçarken kuşlar, Göçmen insanların barınaklarında; Tabiat bile küs sana. Limansız bitik Kent!                          A:Esra OSKAY