47-İŞTE ÖYLEYİM

Seni görmediğim günler, Bir çakır diken büyüyor gözbebeklerimde.. Bir çocuk ağlaması var. Acımasız ağlama.. Üvey annenin ellerinde.. Ağlıyor;kulaklarımda uzun uzun.. Ellerim bir yere yapışıyor! Çekmeye çalışıyorum! Kurtaramıyorum! Ya ayaklarım o benim sevgiye koşan, Engel dinlemeyen,hükmedemediğim ayaklarım! Öyle şaşkın! Öyle kararsız! Öyle!! Seni görmediğim günler, Karanlıkta,katran gecelerde zift kokusunda.. Kerbela misali bir yerdeyim! Bir demir nasıl paslanır, Tetanoz aşısı bile yetmez ya! Bir elma nasıl çürür! Kırmızısı kahve olur ya! İşte öyle oluyorum! İşte ben öyleyim!                 A.Esra OSKAY