64-BANA NE...

Tükenir  elbette; denizde kum, gökte yıldız. Bu yürek, bu ruh cömert, bu kalp sessiz, dingin. Gerçek insan sevgisiyle dolu, yoğunluğa çaresiz, görüp, yaşanılanlara da bir o kadar şaşkın.
Olmak gerekmiş; acımasız biraz da kayıtsız. Biraz umursuz, kaygısız az birazda hissiz. Az sevgi ile yıkık dostlukla yaşamak lazımmış. Hercai olmak lazımmış; her çiçeğe göz kırpan, kelebek olmak; süresi kısa, ömrü az…

İstediğine selam vermek, işine gelmiyorsa görmezden gelmek. Görmek anlamak, anlayamamak. Duyup da, sesleri önemsememek. Dalınca değil, yaşarken kulağa tıkaç tıkamak, gözyaşlarını; yağmur damlası sanmak, yaralara kabuk bağlamamak gerekmiş.
“Bana ne” demek; sevgiliyi acısıyla, dostu sanrısıyla, arkadaşı suskunluğu ile bırakmak.Yürürken sallanıyor mu, yüzü soluk mu, alınacak, kırılacak mı, öfkelenecek mi, sevinecek mi, hasta mı; ”Bana ne” demek, gerekmiş.
Nasıl bir şeyse, nasıl becerebiliyorlarsa; son günlerde bazıları böyle yapıyor. Böyle mutlu olma yolunu seçmişler. Duygusuz, duyarsız! Ama huzurlu… Öğrenmek, uygulayanları izlemek, ders almak gerek.(!)

İki gün sonra bozulacağını bile bile alıcıya;

“süper bir ürün, çok memnun kalacaksınız.”

Sağlığa zararlı, katkı maddeli sıvıları içmemek, her öğün içiyormuş gibi satışa sunmak.
İyileşemeyecek hastayı, zarf içindeki beş para ile ameliyata almak; “Bir hafta sonra yataktan kalkacak, hastayı morga göndermek.”
Yardım edilmesi gereken, acil bir işe; “sonra hallederiz.”
Korsan kitabın, emekçiliğini inkar ederek, orijinal yapıt diye süslemek.
Öğrenme zorluğu çeken bir öğrenciye; “Çok zeki, mükemmel öğreniyor” diyebilmek zor sanat!!
Böyle ağır ve vicdansız işleri; hemen hemen toplumun bazı bireyleri böyle yapıyor. Esnaf, Dr., Öğretmen, Avukat, İş adamı, ticaret yapan satıcılar, yöneticiler vd.leri böyle.

Yapılanlara şaşırıp, şok yaşadığınızda; sessizce yaklaşıp, “Sana ne’’ deyip geçiyorlar. Kokteyl hayatta ‘’Bana ne’’, ’’Sana ne’’ demek kolaylığını öğrenebilirsem, ben de bu yaşamda rahat olabilir miyim?
Kaç programı öğrenmem, kaç dönemi geçirmem gerekiyor bilemiyorum. Ne zaman, hangi zamanda, hangi oluşumda bu dersler veriliyor ve bu derslerin vizelerinden geçmek, finaldeki puanı yakalamam gerek.Yoksa bu şokları yaşadıkça 250 gramlık kalbimin ritmi hızını kaybedecek. Beyin hücrelerim kendini yenilemeyecek. Salgılar organizmama hasar verecek.Sonra enkazlaşırsam, nasıl dostlara gülebilirim ki?

Lütfen yazının devamı için lütfen tıklayınız>>>>

         Ank Gazi Üni. Çocuk Gelişimi ve Eğt. Mezunu, ilk deneme kitabını çocuk masalı olarak yazmış. Sonra bir çocuğun yaşam dramını konu alan; Trafik Kazasını, satırlarında işlemiş ve BİNDEBİR adlı kitabı 1.ve 2. Baskısı ile çıkarmıştır. Kitapları okurlarınca beğeni alınca...
                                                                     Yazının devamı için lütfen tıklayınız>>>

İÇİMDEKİ ÇOCUK BÜYÜMESİN!
Mahsuscuktan ağladığımız, zarasız kıskançlık yaptığımız, günahsız, yalansız dönemimiz, “çocukluğumuz’’..
Ele avuca sığmadığımız geçen günlerde; evet hepimiz çocuktuk. Evet, hepimizin kolunda, dirseğinde, yüzünde sıyrıklar, çizikler oldu. Kimimizin bedeninde, bazılarımızın da sadece anılarında kaldı.
Dünü yaşayarak büyüdük, büyüdüğümüzü sandık. Ya içimizde yeşerttik, yada sulayıp, büyütemedik, gecen yıllara taşıyamadan öldürdük, çocukluğumuzdaki; oyunlarımızı, mızmızlığımızı,
Haylazlığımızı, menfaatsiz sevgimizi…