Zengin babam olmadı hiç,
YTL çıkmış görmedim, dokunmadım bile!
Ne cüzdanım ne yüreğim ısınmadı,
Benim diğer çocuklar gibi param olmadı.
Parayı bırak, sevgi de nedir? Bilmedim,
Değmedim, koklayamadım.
Bilirim kokuları; tineri, baliyi, benzini..
Sıcak nedir bilmem,
Hep üşüttü yaşam beni..
Karanlıkta uyanıp titredi, yüreğim!
Bayılana kadar gülmedim hep ağladım!
Sevmedim, sevilmedim!
Hiç tatmadım hayatı hiç!
Onlar evlerindeyken;
Islandı çocukluğum sağanakta!
Denizler dövdü, koylarda beni..
Bakışlar çaldı, gençliğimi..
Gülüşler çıldırttı terk edişlerimde..
Uzanır diye bir el,
Sever diye bir kalp,
Acır da okşar diye beni..
Kaldırımlar ısındı yastığımdı, geceler..
Hiç sevmedim, sevilmedim, hiç!
Annem olmadı, babam da kayıp!
Annem toprakta kaldı,
Bari şiirlerin ana olsun, bana, bizlere..
Dua ettim, dua edip ağladık kaç gece;
Şimdi şiir umuttur belki bana,
Belki tinerden donan sevgilerimize ışık olur diye sarıldık,
sarıldım, şiir sevgisindeki o güzel kadına!
Ahh güzel kadın ahh..
Sevmedim, sevilmedim ben hiç!
Sever misin?
Sokaktaki kirli sarışın, esmer çocukları..
Sarar mısın? Beni bağrındaki sıcaklığında!
Ben hiç gülmedim hiç..
Beni güldürür müsün?
Bana anne olur musun, anne!
Annem hiç olmadı hiç!
Anne ol, hadi sev bizi güzel kadın sev!
SOKAK ÇOCUKLARI
ANKARA-KAYAŞ