| 77-ÇİÇEĞİM SEN ŞAİRSİN |
| Kılıcımız kalemimiz! Hadi gel kılıç çekelim. Hadi sen çek. Ve yasak şiir kentinin kapısını iki kez tıkla içeri gir. Sağ tuşla, kes kopyele.. Soru işaretlerini ignore et. Sabıkalı tümcelerin sokakağında, yürürken yalnızım deme ; yanındayım! Manşetlerde isimleri asılı şairleri görünce, korkma! Sağa sola açıl kitap sayfaları gibi.. Sonra gözüne ters gelen kelimeye vur! Baktın ki efeleniyor,kalemini çek! Transeksüel heceler çatmışsa kaşlarını; sende kafa tut,bağır çağır, sesli- sessiz uyumla sırala ,yaz onlara! Şövalyesin sen;kınından çek kalemini, say, söv içinden gelenlerle hıncını al. Argo sözlerde de, sesin ince ,güzel merak etme pas tutmaz dilin. Bir sıfatlada yetinme. Belirsiz sıfatları da ekle nesneleri de sırala.. Aksın içinden saklı acılar. Fışkırsın ortalığa. Askerlikteki aşkında,asker sonrası sevginde; Hatta yasak aşkında dökülsün satırlara; aldırma sen kimseye! Duyunca edebi trafik sirenini kaç,kaçan ünlemlerin peşinden. Kaygan kelimelerin boşluğunda yine yaz, Saklanmasın o giz sisi içinde. Kentin en işlek merkezinde belir, sen şairsin! Fırlat elindeki intiharın ihanetlerini ,uçurumlara yolla ait oldukları ellere. Sen şairsin kalemin elinde; Tanrı ‘dan bir şey dile ısmarlasın sana! Dudakların kurudu; ya demli bir çay,ya da ithal bir sigara! Kalleş bir oyun oyna içindeki kara fırtınaya! Alemin dürüstü sen misin! Gizlerin haps olduğu mekanın,içinde ne kadar kurşun varsa at gitsin,! Hedefe varmasa da senden yeter ki çıksın, Sen şairsin; yüreğini boşalt kelepçeleri ver, Sakın tekrar teslim olma içinde ki zor iklime! Gece yarısı, kar da kış ta; Dalmaçyalı pijamanı unut gardolabında! Yorgansız uyu. Ya da nöbetçi kuaförü yakala.. Saçını sıfıra vurdur. Geviş getir elmayı yerken ağzını şapırdat! Sağ eline çatalı sol eline de kaşığı al , İngilizler gibi kibar olma. Fransızlar gibi süslü.. Hintliler gibi de bulunmaz Hint kumaşı olma! Yamalı kirli giyin. Türkler gibi deli dolu ol, Sinirlen parlat ortalığı bir de ayakkabını kirlet, boyama inadına. Sen şairsin; silahın elinde korumaların cümlelerinde! Duyarsız ol; deprem olmuş, borsa çıkmış,TL. sıfırları yutmuş, milenyum olmuş. Sana ne! Dağıt tüm sana karanlık gelen yolları... Yan mı bakıyorlar; bir kadın, erkek , Sokak çocuğu ol,ranzanın üstünden atla; çek kalemini yaz ona da.. İyi demişler boş, efendi demişler hoş; geç bunları. Al kalemini geç satırlarına.. Aykırı olurmuş şairler.. Cümleleri topla geç kalemin başına.. Kelimeler anlamlı harfler pek şık! Sen pejmurde kılıkta yüreğin ışık! Dağılınca sayfalara; Bak! Rahatladın. Nasıl da gülüyor gözlerin.. Baskılanmış kalbin nasılda aşk için vuruyor! İyi oldu değil mi? Ahh çiçeğim ahhh Sen şairsin! Bahçemin en güzel rengisin! Şairimsin; kalbimin tek sahibisin! A.Esra OSKAY |