BEN VE O!

    Her bir adımda yanımda, gözleri gözümde, çıkarsız, sade bağ ile en vefalı olan, O! Telefon tuşundan, sevgi sözlerinden daha  yakın varlığını duyuran, dost, arkadaş, yoldaş oluşunu gösteren, ev arkadaşım o!

   Güne başlarken gözlerindeki ışıltıdan sessizce ilk “Günaydın” söyleyen; kapıcının bıraktığı gazeteyi unutmadan, yorulmadan; her sabah elime ilk veren ve yeni güne şans dağıtan bakışlarıyla beraber kahvaltı yaptığım yemek arkadaşım;  ayrılma vaktinde benden önce kapıda belirip, masumiyetiyle,”Güle Güle” diyen evde yolumu bekleyen, canım ev arkadaşım!

   Günden akşama geçişlerde; yorgun halde, neşenin ertelendiği, bazen hüznün çantamda geldiği saatlerde; onun kapıda beni beklemesi müthiş mutluluk veriyor. Çoğu kez “Merhaba” diyemeyecek halde iken kapı önünde çiçek tadı, kar rengi sevgisiyle duruşu tüm bitkinliğimi unutturuyor. Ev arkadaşı olma güzelliğini anlamıyla yaşıyor, yaşatıyor. Ev de belirlediğim kurallara uyan, temizlik kavramını algılayan benim canım ev arkadaşım!

    Beni hiç üzmüyor; anlamsız sorular sormuyor, kapris yapmıyor, kin öfkesini belli etmiyor; (belki üzüleceğim diye)Ama belli etmiyor işte! Yalan yok, dedikodu ise hiç yok! İstediğim müziği dinleyebiliyorum,müzik sesini,frekansını değiştirmiyor.. Kitaplarımı karıştırmıyor, İzinsiz kitaplarımı alıp ta, sayfalarını yırtmıyor! Bedenen, ruhen beni yormuyor; can ev arkadaşım!

    Övgülerle anlattığım ev arkadaşım; iyi güzel de bazen misafirlerime ses çıkarmasa daha iyi olacak. Gel gelelim ses tonunu bir türlü ayarlayamıyoruz. Kıskançlığına da çare bulamadığım ev arkadaşım; beyaz saçları, siyah renk gözlerindeki parlaklığı ile çok tatlı eşsiz bir dost!

   Kaç elemli gecelerde hep yanımdaydı. Kaç yaşamın dans ettiren tatlı sürprizlerinde; müziğin ritmine uyan yine ev arkadaşımdı. Hatta Hüzünlü ağıtların bekleyişinde yine baş ucum da beni bekleyen, sadakatli benim güzel ev arkadaşım!

    İnsanın ev de böyle bir arkadaşı olması gerçekten büyük mutluluk. Ve  insanın psikolojisin de çok önemli; ev deki uyum, huzur, insanı gün içinde üretken kılıyor,enerji veriyor.. Umarım sizlerinde böylesine güzelliklere sahip ev arkadaşınız vardır!

    İnsanoğlunun birbirine çıkar için selam verdiği, çıkara dayalı yaşam şekillerinin yaşandığı hayatta benim böylesine; vefalı bir dostumun olması bana güç veriyor. Sade, karşılıksız sevgi; insana sevgiyi yaşama onurunu anımsatıyor. Sevgiyi yaşamak için; ne çok yakışıklı bir prense, ne çok güzel prensese ne de şartları parlak kişiyi aramaya gerek yok! Sevgi insanla  olduktan sonra, bir bitkiden, bir kurumuş çiçeğin dalından, doğanın çiminden, denizinin dibinden, ırmağın yosunundan, kuş sesinden, kelebeğin uçuşundan mutluluk gücü oluşur, ruhlarda, kalplerde...

              Bunu acaba kaç kişi yaşayabiliyor; yürekten, yalın, tarafsızca?

              Bunu yaşamak hepimizin özlemi değil mi?

    Kimimiz ilişkilerinde içtenliği yakalamışken, kimimizde bunu yaşayamamanın sızısında; topluma, kendimize küsüp, yaraları onarmadan bir yerlere sıkıştırıyoruz sevgiyi çıplak haliyle yaşamak istiyor; başarabiliyor veya başardığımızı sanıp kendimizi oyalayabiliyoruz Keşke sevgilerde, beraberliklerde, sağlıkta ve hastalıkta, dar ve geniş günlerde hep sevgiyle sadakatle birbirimize bağlı kalabilsek! Ev arkadaşım Patii gibi..

   Evet Patii benim ev arkadaşım; tatlı ve acı günde hep yanımda, benimle olan ev arkadaşım Patii! Çoğu sevgiyi yalanla, sahtelikle yaşayanların inadına; vefalı dost oluşunu gösteren, düşünemeyen, konuşamayan ama çıkar içinde beni terk etmeyen, canım, güzel dost, ev arkadaşım, PATİİ!

                                                                                    A.Esra Oskay