Anne ve yavru deve tembel tembel yemeklerini yerken birden yavru anneye dönmüş ve :
 - Sana bir şey sorabilir miyim, anne?
 - Elbette yavrum sor.
 - Anne, bizim niye hörgücümüz var?
 Anne gururla:
 - Bu hörgüçlerde biz su biriktiririz yavrum ve bu sayede çölde herhangi birisinden çok daha uzun süre susuz dayanabiliriz.
 - Peki Anne, bizim bacaklarımız niye bu kadar uzun ve ayaklarımız yuvarlak?
 - Evladım der anne deve biraz daha gururlanarak
 - Bu sayede biz çölün kumlarında herkesten daha rahat ve daha hızlı hareket edebiliriz.
 - Bunu da anladım, peki, kirpiklerimiz niye böyle uzun, bazen görüşümü bile bozuyorlar.
 - Hayatım onlar gözlerimizi çölün kumlarından korur, gözümüze kum kaçmaz....
 - Anladım, hörgüçlerimiz çölde daha uzun dayanabilmemiz için su depolar, bacaklarımız uzun ve böylece çölde daha hızlı ve rahat hareket edebiliriz, kirpiklerimiz gözlerimizi çölün kumlarından korur...
 Anlayamadığım şey o zaman bu Allahın cezası hayvanat bahçesinde ne işimiz var?

 Hikayenin ana fikri: Becerileriniz, yetenekleriniz, özellikleriniz ve tecrübeleriniz sadece doğru yerdeyseniz işinize yarar. (su anda neredesiniz???)

Yazarı ?