18-ANKARA'DA

Bir akşam üstü, boğuşan kedilerin Mart ında.. Baharın geçiktiği günlerde; üşüyorum. İnceden bir kar yağıyor saçlarıma, Ne atkı, ne bere yok başımda, Ankara da.. Kalabalık yollarda; köşe başında bir iki mendil satma umudunda insanlar... Çiçek pasajında, yapay güller solmakta. Akşam vuruyor kendini karanlığa.. Koşuşuşturan insanlar karşında, Ve An kara da. Işıldayan ışıklarda.. Yollar renkli Evlerde loş ışıklar.. Renganrenk yaşamla Ankara da. Boş yollarda kar devam ediyor.. Köşe başlarında sokak çocukları, Kimse görmüyor! Esmer kirli elleriyle kağıt topluyor. Kiminin elinde poşet; bali içmekte. Umursamıyor hiç kimse! Akşam olunca Ankara da; insanlar evlerinde.. Kaybolmuşluluğun yudumların da, Eğlencenin koynunda! Kimse hatırlamıyor sokaktakileri.. Beyaza bürünmüş kirli çocukları.. ‘'Bozaaaa'' Bozacı sesi Ankara da! Bozacı da yorgun,sesinin sarhoşluğunda! Artık üşümüyorum; kar başıma da yağmıyor! Üşüyen yüreğime saplanıyor,buz parçaları. Bir çocuk yaklaşıyor yanıma; sıcak ürkek eli. Dokunuyor yüreğime. Ezgiler ufalanıyor gözlerimde... O çocuk , sokak çocuğu Ankara da! Artık gülüyorum; Yanımda neşe ile.. Üşümüyor kalbim; bu Ankara akşamlarında!!                      A.Esra OSKAY