11-AH ÇOCUKLUĞUM

Gözlerim nemlenince, Gülüyorum hemencecik. Ne yaşımdan ne bedenimden , İçimdeki çocukluğumdan. Silmeye kıyamadığım, onuruna takla atttığım çocukluğum. Kaybetmediğim tek şey işte çocukluğum! Komşu bahçesinin ağaçlarında zıpladığım. Leylak kokularında büyüdüğüm. Ahh çocukluğum! Ne kadar az ağlamışım, Ne kadar az oynamışım! Mahsusucuktan küstüğüm, Hemen barıştığım çocukluğum. Zaman geçiyorsa, Hala top oynuyor,ip atlıyorsam, Benim değil, İçimdeki çocuğun suçu! Yaşama kahkaha atıyor , Yaşam çarkında dokuz taş oynuyorsam, Çimentolaşmış sevgileri çözmeye çalışıyorsam , Şiir nehrinde, Sal oluyorsam, Hüzün üstünde, amuda kalkabiliyorsam , Bu benim değil; O nun ! Saklı çocukluğumun suçu!                            A.Esra Oskay