28-AÇ

Korka korka değil,usul usul değil. Elim yüreğimde çarpa çarpa geldim . Aç kapıyı, bak ne diyeceğim; Bir senin ellerinden, sesinden. Dudaklarından... Şubat ın ortalarında çiçek açtı. Şubat çiçeği kokusunda.. Kendimden söz etmeyeceğim. Akasyalardan,fesleğenlerden.. Yedi veren güllerden, Mimozanın sarısından,nilüferin zarifliğinden. Kan ter içindeki çimlerden.. Benim senin bildiğin aşk öykülerinden değil. Aç kapıyı bak ne diyeceğim! Topladım bu gün küs çocukları. Barıştırdım hepsini. Elmas taşı oyunuyorlar. Tam kırk çeşit sarmaşık gül buldum. Penceremin önünde yine o esmer çocuk! Gözleri dolmadı. Ateş böceği gelmedi. Kuraklık vurmadı. Yorgunum da demiyeceğim. Bir evimiz olsa da demiyeceğim. İçim sıkılıyor,kalbim daralıyor da demiyeceğim. Bir baksan gözlerime başını çevirmeyeceksin. Yürüyüp gitmeyeceksin,elinide çekmeyeceksin. Bir baksan gözlerime... Yakılmış dağın ateşini göreceksin... Aç kapıyı! Kim geldi bak! Açmam diyemezsin artık. AÇ!!                  A.Esra OSkAY